آذربایجان غربی

چه کساني خوشحال‌ اند؟

  • شنبه, ارديبهشت 22 1397
  • اندازه قلم کاهش اندازه قلم افزایش اندازه قلم

عبدالکريم حسين‌زاده: تريبون‌ها را آزاد گذاشته و دايره نقد را بگسترانيم، اسباب بازگشت ايرانيان خارج از کشور را مهيا کنيم، همه اقوام و مذاهب ايراني را به دور از هر دسته‌بندي، ايراني بدانيم و مانند يک شهروند به آنان بنگريم.

1- از حدود سه سال پيش که بعد از کش‌و‌قوس‌هاي بسيار برجام در مجلس نهم به تصويب رسيد و «توافق بين‌المللي برجام» ميان ما و 1+5 شکل گرفت، همواره دو دسته يعني مخالفان خارجي و داخلي با بيشينه توان در راستاي مخالفت با کليات و جزئيات برجام برخاستند. اقدامات آنان به مخالفت با برجام محدود نشد و به سنگ‌اندازي درباره بازدهي آن نيز ادامه داشت و در واقع آنان جنگ رواني خويش را به داخل وزارت امور خارجه کشاندند. از ده‌ها تذکر، سؤال و به مرز استيضاح کشاندن «ظريف» و تهديد سفارتخانه‌هاي ديگر کشورها در داخل کشورمان گرفته تا مانع‌تراشي‌ها براي شرکت‌هاي سرمايه‌گذاري خارجي و تلاش در منصرف‌کردن آنان از حضور و فعاليت در ايران و از ديگر سو دشمنان فراسوي مرزها که براي به‌شکست‌کشاندن برجام هر هنر و ناهنري که بلد بودند روي ميز شرط‌بندي شکست برجام گذاشتند. امروز همان‌ها بار ديگر متحد هستند و به‌نوعي خرسند از شکست برجام؛ چه مخالفان داخلي و چه مخالفان خارجي و حتي اگر از خودتان بپرسيد که چه کساني خوشحال از برهم‌خوردن توافق برجام هستند، تعجب نخواهيد کرد که در صدر اين فهرست منافقین و اپوزيسيون برانداز قرار دارند.

۲- برجام سند صلح‌طلبي تيم مذاکره‌کننده ما در روابط بين‌الملل بوده، هست و تا هميشه خواهد بود؛ ولي آيا هر آنچه دشمن به غلط کرد، بايد از جانب ما نيز تکرار شود؟ اينکه ما اقدام به پاره‌کردن برجام و آتش‌زدن پرچم کشوري ديگر در صحن علني مجلس بکنيم، کاري درست است؟! بايد گفت که قطعا اين عمل همانند کار کساني است که برجام را نافرجام کرده و ميز مذاکره را ترک کردند. مگر رئيس‌جمهور ما در صحبت‌هاي سه‌شنبه‌شب خود ملت آمريکا را خطاب قرار ندادند و آنان را مردماني بزرگ خطاب نکردند؟ بعد از اين سال‌ها بايد آموخته باشيم داستان ملت و دولت آمريکا را از هم جدا کنيم و از طرفي آيا اين اقدامات براي کشورمان در صحنه جهاني وجهه‌ساز خواهد بود؟ آيا کشورهاي اروپايي و دیگران که در کمپين مخالفت با ترامپ و در حمايت از برجام قرار دارند، اين اقدامات را دلسردکننده نمي‌پندارند؟ بنابراین اعمالي که موجبات خدشه‌دارکردن هويت و شخصيت بين‌المللي جمهوري اسلامي ايران را که همانا احترام به همه ملل جهان است، سبب شود، در هيچ تعريف و قاموسي نمي‌گنجد. مگر ما کاري غير از اين اقدام ترامپ را انتظار داشتيم که دست به چنين اقدامات تکانه‌اي بزنيم و آيا اين رفتار حاصلي جز مشروعيت‌بخشي به رژيم صهيونيستي و اقدامات ترامپ براي ما در بر خواهد داشت؟

۳- در گامي اين‌سوتر و با فاصله‌گرفتن از اقدام ترامپ بايد گفت برجام هنوز زنده است و بي‌شک ما بايد در مقابل کشورهاي اروپايي موافق اين توافق، بي‌تفاوت نبوده و اقدامات لازم خويش را براي هم‌صدا نگه‌داشتن آنان در فضاي بين‌المللي داشته باشيم و آنان را به شرکاي استراتژيک در حوزه‌هاي سياسي و اقتصادي خويش تبديل کنيم و با اين اقدام ريسک عدول اروپاييان از برجام را بالا ببريم؛ نه اينکه بياييم و به نوعي رفتار کنيم که آنان را نيز به آغوش ترامپ و جنگ‌طلبان بيندازيم.

۴- در کنار موارد بالا بايد به‌جد به نقد سياست داخلي خويش بنشينيم و روال ناميمون دسته‌بندي جامعه به دوست و دشمن را يک‌ بار براي هميشه به پايان برسانيم و همه را محرم در حرم يار بدانيم. تريبون‌ها را آزاد گذاشته و دايره نقد را بگسترانيم، اسباب بازگشت ايرانيان خارج از کشور را مهيا کنيم، همه اقوام و مذاهب ايراني را به دور از هر دسته‌بندي، ايراني بدانيم و مانند يک شهروند به آنان بنگريم؛ نه چيزي بيشتر يا کمتر و عقل جمعي ايرانيان را در راستاي ساختن ايران بزرگ به کار گيريم و محدوديت شخصيت‌هاي سياسي را برداريم. در‌اين‌صورت ما ايران را حتي براي نماندن اروپاييان هم در برجام واکسينه کرده‌ايم و قدرت ملي خود را به رخ جهانيان خواهيم کشيد.

Submit to DeliciousSubmit to DiggSubmit to FacebookSubmit to Google BookmarksSubmit to StumbleuponSubmit to TechnoratiSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)
منتشرشده در یادداشت

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.