آذربایجان غربی

اول مهر، اشک‌ های جاری و خشونت نمادین

  • یکشنبه, مهر 08 1397
  • اندازه قلم کاهش اندازه قلم افزایش اندازه قلم

بابک خطی: وقتی به عبارت کودک‌آزاری فکر می‌کنیم معمولا تصویری از کودکی سیلی ‌خورده با بدن مجروح،کودکی که مورد سوءرفتار قرار گرفته یا توسط والدین مورد بی‌توجهی واقع شده به ذهنمان متبادر می‌شود که البته درست است، اما این همه ماجرا نیست.

محروم شدن کودکان به هر طریق از حقوقشان نوعی کودک‌آزاری است و یکی از این حقوق اولیه حق تحصیل است.

در ماده ۲۸ پیمان‌نامه جهانی حقوق کودکان بر حق آموزش برای تمام کودکان بر پایه فرصت‌های برابر تاکید شده است.

و در اصل ۳۰ قانون اساسی کشور نیز به طور مصرح چنین آمده‌است:

دولت موظف است وسایل آموزش و پرورش رایگان را برای همه ملت تا پایان دوره متوسطه فراهم سازد.

اما وقتی برآوردها، از جاماندن حدودا دو میلیونی کودکان از مهر و شروع تحصیل سخن می‌گوید واقعیت تلخ رخ می‌نمایاند و تازه ملتفت می‌شویم که جایی از کار به طور دردناکی می‌لنگد.

سازمان آموزش و پرورش به‌عنوان متولی آموزش کشور قاعدتا باید اولین پاسخگوی این تخطی آشکار از قانون اساسی
باشد.

روند خصوصی‌سازی مدارس و پولی کردن تحصیل و دریافت پول به انحاء مختلف در برخی مدارس دولتی و دریافت وجه قابل توجه از هموطنان مهاجر برای ثبت‌نام،شمه‌ای از اتفاقات منجر به وضعیت فعلی است.

گویی حق تحصیل تنها برای کسانی که پول کافی دارند، به آسانی مهیاست، موضوعی که مخالف حقوق اولیه بشری،برخلاف اصل سی قانون اساسی و مصداق بارزی از کودک‌آزاری نهادینه شده در ساز وکار آموزش کشور است که البته از صورت سیلی‌خورده کودک و‌نیت شوم و چهره‌ی ترسناک یک فرد کودک آزار-چنان‌که در ذهن ماست- در آن خبری نیست. اما در عین حال جنایتی کمتر از آن هم در حق کودکان بازمانده از تحصیل به خاطر فقر روا نمی‌شود.

صدک‌های درآمدی پایین جامعه، کودکان کار و کودکان هموطن مهاجر مهم‌ترین گروه‌هایی هستند که قربانی این سیستم غیرعادلانه می‌شوند.

گرچه تشکل‌های غیر‌دولتی تمام تلاش خود را برای کمک به این بازماندگان از مهر می‌کنند. اما آمار بالای این کودکان ورود موثر آموزش و پرورش - که این امر ‌را به‌عنوان وظیفه از طرف قانون اساسی برعهده دارد- می‌طلبد تا شرایط تسهیل تحصیل این گروه‌های تحت فشار اقتصادی را فراهم کند تا با بهانه‌هایی مثل نداشتن جای خالی از ثبت‌نام کودکان مهاجر استنکاف نشود یا پول قابل توجه در برابر درآمد پایین این اقشار در قبال ثبت نام از آنان دریافت نشود.

اخذ وجه در مدارس دولتی انکار می‌‌شود، در صورتی که واقعیت مغایر با این موضوع است و مسئولان ارشد و میانی آموزش پرورش بهتر از هرکسی می‌دانند حتی وجود یک مورد دریافت وجه از والدین در مدارس دولتی برخلاف قانون اساسی کشور است.

پس کدام اختیار به برخی از مسئولان چنین اجازه‌ای را تفویض کرده‌است؟

سرنوشت این کودکان بازمانده از تحصیل از نظر اجتماعی چه خواهد بود و چه کسی بهای این فاصله طبقاتی غیرعادلانه و تبعات آن را در آینده خواهد پرداخت؟

تمثیلی داریم که ماهی هروقت از آب گرفته شود تازه است. اما باید دانست که این فرصت همیشگی نیست و گاهی آب رفته به جوی باز نمی‌گردد و اصولا دیگر ماهی تازه‌ای در آن وجود ندارد تا بتوان گرفت!

هر یک روز تعجیل وزارت در حل این مشکل بزرگ و ترمیم ساختارهای خود - خصوصا که وزیر آن روزگاری جانماندن از مهر را شعار خود قرار داده بود -با کمک سایر سازمان‌های صاحب بودجه، ارزشمند است.

یادمان و یاد وزارت محترم باشد در کنار اشک‌های کودکان نازنین در روز اول مهر به خاطر دوری از والدین،دریایی از اشک‌های غصه از چشم کودکان معصوم جامانده از مهر هم جاری می‌شود که باید با پرهیز از فرافکنی و انکار در فکر تدبیری جامع برای ستردن‌این اشک‌های دردناک از گونه این کودکان بود.

منبع: آفتاب يزد

Submit to DeliciousSubmit to DiggSubmit to FacebookSubmit to Google BookmarksSubmit to StumbleuponSubmit to TechnoratiSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)
منتشرشده در معلمان

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.